همو از دو شيخ ديگر اجازه روايت دارد : عرضى حلبى « 1 » و بورينى شامى « 2 » ، چنان كه در اجازه‌اى كه به مولا محمّد حسن نوشته ، چنين آورده است : من بخشى از مؤلّفات عامه را كه در باب معقول و فقه و حديث آمده ، از دو شيخ بزرگوار و محدث كه هردو از دانشمندان بزرگ و پيشواى عصر خود بودند ، يعنى عمر عرضى حلبى و حسن بورينى شامى روايت مىكنم . اين مطابق اجازه‌اى است كه آن دو به طرق مفصّل به من داده‌اند . كسانى كه از او روايت كرده‌اند 1 - مولا محمّد طاهر قمى ( م 1098 ) كه شرح حالش در همين جلد خواهد آمد . 2 - شيخ هاشم ، پسر حسين ، پسر عبد الرئوف احسائى . « 3 » 3 - شيخ ابو عبد اللّه حسين ، پسر حسن ، پسر يونس عاملى عيناثى جبعى . « 4 » 4 - مولا محمّد محسن ، پسر محمّد مؤمن با اجازه‌اى كه به تاريخ 1051 ه دريافت كرده است . « 5 » 5 - سيد محمّد مؤمن ، پسر دوست محمّد حسينى استرابادى ، ساكن مكّهء مكرّمه كه در آنجا به سال 1088 به شهادت رسيده ، و خود از شاگردان شخصيت مورد بحث بوده است « 6 » ، و شرح حالش را در شهداء الفضيلة مىتوانيد مطالعه بكنيد . 6 - مولا محمّد باقر ، پسر محمّد مؤمن خراسانى سبزوارى ( م 1090 ) كه از شاعر بزرگوار ما به موجب اجازه‌اى كه به مولا محمّد شفيع داده است ، روايت مىكند . « 7 »

--> ( 1 ) . عمر بن عبد الوهاب عرضى حلبى شافعى قادرى ، محدّث و فقيه بزرگ كه مفتى و واعظ حلب بود و در سال 950 در حلب متولد شده و در شعبان سال 1024 وفات يافته ، و شرح حال او در خلاصة الاثر : 3 / 215 آمده است . ( 2 ) . شيخ حسن بن محمد بدر الدين بورينى شافعى كه آثارى نفيس و رساله‌هاى بسيار و ديوان شعر دارد . در سال 963 متولد شده و به سال 1024 وفات يافته ، و شرح حال او را محبى در خلاصة الاثر : 2 / 51 - 62 آورده است . ( 3 ) . ر ك : مستدرك الوسائل : 3 / 407 . ( 4 ) . ر ك : اجازات البحار 159 ، 160 . ( 5 ) . همان 141 . ( 6 ) . همان 164 . ( 7 ) . همان 156 .